De tour van Tim
Hij weet niks van fietsen, kent wielrennen van de televisie. Dat is die sport waar veel bij gepraat wordt. Hoe een onsportieveling zich klaarstoomt voor dit avontuur.
De eerste echte test
De Ronde van Vlaanderen is een eind rijden. Eerst vlak en daarna met klimmetjes. Ik heb nog nooit verder gefietst dan 160km terwijl het eerste stuk al 190 kilometer is.
Ik heb best hard getraind van de winter om een basisconditie te krijgen, kracht en uithoudingsvermogen. Het was af en toe koud, nat en winderig. Nu moet blijken of het zin heeft gehad.
Maar het ging, het lukte! Ik was wel een beetje moe aan het eindje. Een hele opluchting en een mijlpaal in mijn trainingsschema.
Ons peloton
20 maart 2010
Na een serieuze wintersport en een aantal ritjes later is het nu tijd om met een groot gedeelte van ons team te rijden. Spannend hoe het zal gaan met zijn allen, maar ook met mij. Zal ik er weer zo hard vanaf gereden worden? Iedereen lijkt zo fit en afgetraind in die strakke pakjes...
Zo zie ik er bepaald niet uit maar wonder boven wonder kan ik het tempo goed volhouden en zelfs een beetje praten met iedereen. Dan wordt fietsen in een groep ineens stukken leuker!
Samen fietsen
22 februari 2010
Eindelijk eens met de jongens de weg op, het russische weerbeeld heeft plaatsgemaakte voor de hollandse winter. Die is een stuk beter te doen.
Ik pak mijn fiets uit de auto en die jongens beginnen al als dollemannen te fietsen. Het vergt al mijn kracht om aan te haken en de rest van de 90km ben ik kapot. Niet zo'n goeie eerste sessie. Nog meer trainen want ik vind het zo'n mooi project, ik ben hier niet weg te slaan!
Een confrontatie met mezelf
19 januari 2010
Je denkt dat je lekker bezig bent. Nauwelijks booze, redelijk vaak fietsen. Je probeert alle goedbedoelde tips uit te voeren. Niet te zwaar trainen, hoge trapfrequentie en het draait allemaal om uren maken.
De eerste weken dacht ik dat ik de verkeerde fiets had gekocht. Alles deed zeer, mijn polsen, rug en weledelgevormde zitvlak. En maar fietsen door de sneeuw en anders op het zolderkamertje voor de laptop op zo'n stomme tacx. Maar goed, het ging steeds beter dus ik was op de goede weg. Toch?
Tijd voor de eerste fitnesstest bij Ben. Trappen tot je niet meer kan op de hometrainer in Abcoude. Ik ging helemaal stuk zoals iedereen, maar wel een tikje eerder. Ben was streng, ik moest harder trainen en mijn teamgenoten zouden me uitlachen als ze deze uitslag zagen. Ai.
Fietsmeting
3 februari 2010
Een kort bericht. Ik zat vijf centimeter te laag met mijn zadel. Slecht voor mijn knieen, dat vermoeden had ik al na constante pijntjes. Kan weer opnieuw beginnen want dit wordt wel even wennen. Wat een ellende en waarom weet zo'n fietsverkoper dit niet gewoon?
De aanschaf
3 december 2009
En nu een fiets. Ik heb er nauwelijks ervaring mee en de marktpraatjes zijn allemaal even mooi. Voel je een echte professional met zus en Lance Armstrong gebruikt deze fiets zelf ook...
"Hebben jullie ook fietsen voor kneuzen die trainen om 3600km in drie weken te fietsen, zoiets als de Tour de France?"
Uiteindelijk maar een mooie fiets gekocht, waar ik me geen buil aan ga vallen. En een lekker zadel. En een koersbroek met lange pijpen want het is koud. En een fietshelm. En schoenen. En pedalen. En een jack. En handschoenen. Bezint eer gij begint...
Het kan toch niet
15 oktober 2009
Michiel gaat naar Londen verhuizen en geeft een afscheidsfeestje en daar hou ik van. Na drie minuten daar sta ik met Italiaanse bubbels in mijn handen en vertelt ie zijn verhaal nog een keer. Hij lijkt wel bezeten maar het is wel aanstekelijk, dat enthousiasme van die mafkees.
Vijf prosecco later vertellen Lucas en Pepijn dat ze meegaan. Is het niet wat voor mij, ik hou toch wel van een onhaalbare kaart?! Het zaadje is geplant hoewel ik nog die nacht probeer het plat te branden met ongelofelijke hoeveelheden alcohol.
An offer I must refuse
31 juli 2009
's Ochtends aan het ontbijt. Ik ben, sterk vermagerd, voor het eerst eens uit mijn schulp gekropen na een tropische aandoening, opgelopen in Indonesie.
Michiel heeft er geen begrip voor dat ik 4 weken in bed heb gelegen.
Hij vertelt over een Tour de France die we zelf gaan fietsen met een groep jongens en dat dat het mooiste is wat ik ooit van mijn leven ga meemaken. Ik vertel hem vriendelijk dat ie gek is en dat ik al moe wordt van een kopje thee drinken. Nee dank je.
