Begin april van dit jaar ben ik in Frankrijk met Noor in het huwelijksbootje gestapt. In het mooie Frankrijk waar ik straks 3 weken lang door heen mag gaan fietsen. Het gaat een zware tocht worden met veel afzien, maar ook vooral een mooie tocht met (hopelijk) vele mooie momenten, landschappen en ontmoetingen. Ik kan je zeggen dat ik er zin in heb. De komende weken moeten de laatste puntjes op de i gezet worden.  

Mijn deelname aan de Tour for Kika is een beetje raar gelopen. In september van 2009 hoorde ik van Michiel T. van dit schitterende project en was meteen verkocht. Hier moest en zou ik als wielerfanaat aan meedoen: de tocht der tochten fietsen is een droom van elke fietser..... Helaas moest ik in november 2009 afhaken vanwege een samenloop van omstandigheden. In die tijd bleef het project aan mij knagen en bleef ik op de hoogte van de stand van zaken via de email.  Het geknaag werd uiteindelijk zo ondragelijk tijdens de huwelijksreis in Costa Rica dat uiteindelijk het verzoek richting het team is gegaan om alsnog mee te kunnen doen…en zo daar zit je daar dan, nog een kleine twee weken voor de start van DE Tour. Nee, niet de Tour de France die uitgezonden wordt op de televisie, nee we hebben het over de Tour gefietst door 15 amateurs met als doel het ophalen van 100.000 euro voor Stichting Kika. De laatste paar maanden hebben in het teken gestaan van trainingsschema’s, inspanningstesten, kilometers maken, voorbereidingen treffen, veel eten en vooral opletten niet te veel af te vallen.  

Het ontvangst binnen het team bij terugkomst was erg warm. Het voelde als terugkomen op het oude nest en gaf mij direct een goed gevoel. Wel wist ik dat ik aan de bak moest en dat heb ik ook gedaan. Binnen 4 weken was ik 3 kilo kwijt, was ik 20 uur per week aan het fietsen en waren mijn avonden flink gevuld met fietsactiviteiten. Met mijn terugkomst en mijn 35 jaar heb ik ook meteen de gemiddelde leeftijd flink opgeschroefd. Samen met Jolmer (37) vormen wij de ‘oudjes’ van het team. Gelukkig zijn de anderen niet boos als zaken langer bij ons duren. Zo hebben wij meer rust nodig, zijn de handelingen langzamer en hebben wij ook meer kilometers nodig om de spieren in de benen weer ‘ los’ te krijgen.   

Of ik bang ben dat ik Parijs niet haal? Ach, de tocht is zo lang dat ik hier niet over na wil denken. Basis is dat je zuinig moet zijn op je lichaam en zorgen dat je deze elke dag goed verzorgt. Een kleine blessure kan uitgroeien tot uiteindelijk de blessure die je aan de kant gaat houden. Je lichaam is je motor die het allemaal moet doen en daar moet je voor zorgen. Natuurlijk ga ik voor Parijs en ik zal hier dan ook mijn 100% voor inzetten.  In het afgelopen jaar heb ik een opleiding sportmassage gevolgd en heb ik sinds 5 juni mijn licentie bij het NGS. Ik zal dus niet nalaten om mijn kennis en vaardigheden die ik hiermee op het gedaan in te zetten tijdens de Tour for Kika. Parijs halen met 15 man is een uitdagingen zo ook onze doelstelling voor Kika.  

Ik ga ervoor!!