Met ruim 3700 km op de fietstellers hadden we nog slechts een etappe op het programma staan van Longjumeau naar Parijs. Na een sessie onbeperkt sushi eten was het wel welkom dat we een keer iets langer mochten slapen. De fietsen werden voor de laatste keer gesoigneerd. Iedereen besteedde extra aandacht aan zijn wieleroutfit voor de photoshoot’s die op het programma stonden. Want als je Parijs haalt moet er natuurlijk champagne gedronken worden op de Avenue des Champs-Élysées.

Op Place de la Concorde stonden de heren van de Flechage al op ons te wachten. Ze gaven ons vrijspel op de Champs-Élysées. Een echte kroon op onze prestatie. Het publiek bestond uit duizenden touristen die getuigen waren van onze laatste etappe, uiteraard allemaal met een camera in de aanslag. Ze wisten niet wat ze zagen, 15 man breed op de Champs Élysées reden wij euforisch naar de Arc de Triomphe, proostend op de goede afloop.

Het eindpunt van de Tour for Kika was echter in het Vélodrome Jacques-Anquetil. Hier werden we feestelijk onthaald door familie, vrienden en supporters en pers. Na een schitterende ereronde werden we allemaal in het geel gehesen door onze eigen bloedmooie rondemissen. Ons sportieve doel, het fietsen van de Tour de France 2010, was gehaald! Burgemeester Aboutaleb van de stad Rotterdam was aanwezig om ons toe te spreken. Hij was niet voor niets naar Parijs gekomen want we hadden een grote cheque die we aan Stichting Kika wilden overhandigen. Ons charitatieve doel was ook gehaald, maar liefst 100.000 euro. Hiervoor zijn we natuurlijk eeuwige dank verschuldigd aan alle sponsoren, donateurs en supporters.

Even opfrissen in het hotel en toen was het tijd voor meer champagne en een diner met alle familie en vrienden. Ongelooflijk dat we het allemaal gehaald hebben en blijkbaar nog energie over hadden voor een feestje tot in de late uurtjes…

Ze zullen wel gedacht hebben bij de organisatie: 3441 kilometer staat een beetje kort. Dan maar een etappe van Salies-de-Bearns naar Bordeaux eraan plakken. Voor de Tour fanaten morgen: het wordt een massa sprint.

De race is nu echt gelopen, na een paar heuvels werd het vlak en dat bleef het. Wat volgde was een hele lange rechte weg door Les Landes, waar de dennenbomen de varens opvolgden en vice versa. Nu zitten we in Bordeaux op een terrasje. We kijken onze ogen uit naar goedgeklede mensen en frisse studentes. Wat drie weken fietsen allemaal niet met je testosteron doet...